Gebruikershulpmiddelen

Site-hulpmiddelen

home

Tip: Zoek rechtsboven op term of woord

Uitgelicht

Over een aantal oude en nieuwe kwesties die anarchisten aangaan, en hen niet alleen

Door Anoniem

  • Oorspronkelijke titel: onbekend
  • Verschenen: 18 januari 2003; anoniem werd opgestuurd naar Ll'arrembaggio, Trieste, Italië.
  • Vertaler: onbekend

Ik ben zeker niet geweldloos. Tegelijkertijd versta ik diegenen die geweld haten tot op het punt dat ze het uit hun leven willen bannen; dat ze nooit zouden doden, dat ze nooit geweld zouden gebruiken om van zich te laten horen. Ik versta diegenen die omwille van hun eigen karakter en aanleg verkiezen geen toevlucht te nemen tot geweld. Maar ik kan dat alleen begrijpen als het een kwestie van individuele keuze is. Wanneer geweldloosheid voorgesteld wordt als een strijdmethode, als een weg die gevolgd moet worden; wanneer individuele ethiek een moreel en collectief project wordt; dan lijkt het me absolute onzin die alleen maar nuttig is als verantwoording voor een gebrek aan actie. Dan wordt het een obstakel voor diegenen die rebelleren, een absolute waarde die aan de zwakkeren opgelegd wordt om aan de sterkeren toe te laten hen comfortabeler te vergeten. Aan de rand van de afgrond, met een wereld die alsmaar gladder wordt en onder vijandelijk vuur ligt, kan een uitnodiging om alleen beleefde manieren te gebruiken alleen maar daarop lijken. Doe wat je wil maar preek niet tegen mij.

Dit gezegd zijnde, ik ben evenmin een fanaticus van geweld. Ik hou niet van diegenen die over hun eigen daden van zo’n aard opscheppen. Ik verantwoord hun apologie niet als een doel op zich. Ik walg van diegenen die denken dat het de enige oplossing is. Ik beschouw geweld als een noodzakelijkheid in de strijd tegen macht, niets meer. Zoals Malatesta geloof ook ik niet in ‘vredige zonsondergangen’. Ik geloof niet dat het gewapende beton waarmee de macht ons bestaan heeft afgedekt zal smelten met het bloeien van de bloem van de vrijheid die lieflijk geplant werd door het verspreiden van onze ideeën.

Juist omdat ik niet geweldloos ben kan ik de moralistische veroordelingen van geweldsdaden niet uitstaan. De hypocrisie maakt me ziek. Maar juist omdat ik geen fanaticus van geweld ben, kan ik een onkritische verheerlijking van deze daden niet uitstaan. De domheid daarvan werkt echt op m’n zenuwen.

Onlangs traden aanvallen die uitgevoerd werden door onbekende kameraden op de voorgrond. Eerst tegen het politiekantoor in Genua en daarna tegen het Spaanse gevangenisregime (1). Op de hysterische reactie van de media konden we rekenen en de reactie van de politie was even voorspelbaar. Maar wat is de reactie van kameraden? Buiten de gewoonlijke idioten die erover zagen was de voornaamste reactie stilte. Een noodzakelijke stilte om te verhinderen onderscheid te maken tussen diegenen die voor en diegenen die tegen zulke daden zijn, wat alleen maar nuttig zou zijn voor de onderzoeken van de politie. Maar al te lang beperkt deze stilte zich niet tot de dagen na de aanvallen, ze rekt zich veel langer dan dat. Het is niet langer stilte tegenover de vijand die graag wat zou te weten komen. Het is ook stilte onder kameraden die akkoord zouden willen gaan. We zijn overgegaan van de aanwezigheid van een minimale vorm van solidariteit tot een afwezigheid van elke kritische discussie. Maar waarom zou actie, wat het ook is, ooit niet onderworpen moeten worden aan kritisch nadenken? Waarom zou een hypothetisch debat over zulke vragen als een obstakel gezien moeten worden als ware het iets dat erop gericht is andere acties te verhinderen? Waarom zou het niet eerder steun kunnen zijn, een manier om te verduidelijken wat iemand wil doen, om acties te versterken en te verbeteren? Met de recente gebeurtenissen als vertrekpunt heb ik beslist om deze tekst te schrijven en te laten rondgaan. De anonieme vorm ervan is niet uit angst om verantwoordelijkheid op te nemen voor mijn woorden, maar gewoon een manier om mezelf in de ogen van de repressie niet te onderscheiden van andere kameraden.

→ Lees verder...

13/08/16 10:30 · defiance

Welkom op anarchisme.nl

Dit is een portaal om meer te weten te komen over de ideeën van het anarchisme en de veelzijdigheid van de anarchistische beweging in Nederland, Vlaanderen en daarbuiten.

Op deze website vind je de basisbeginselen van het anarchisme, teksten, biografieën en de geschiedenis van de anarchistische beweging. Daarnaast vind je hier een lijst van actieve organisaties, vind je hier nieuwsbronnen en nog veel meer.

Bekijk ook onze digitale bibliotheek op Internet Archive, waar veel scans van historische uitgaven te raadplegen zijn!

Recent toegevoegd:

Inleiding op anarchisme

Anarchisme - de organisatie van een gelijkwaardige samenleving door middel van samenwerking, zelfbestuur en de afschaffing van elke vorm van onderdrukking.

Naast de basisbeginselen van het anarchisme van deze site zelf zijn er op deze website nog veel meer inleidende teksten en brochures te vinden van klassieke en moderne denkers.

Deze website is nog in aanbouw en daarmee op sommige vlakken onvolledig. Hier wordt hard aan gewerkt.

home.txt · Laatst gewijzigd: 28/05/19 22:30 door defiance