Gebruikershulpmiddelen

Site-hulpmiddelen


namespace:elisee_reclus

Verschillen

Dit geeft de verschillen weer tussen de geselecteerde revisie en de huidige revisie van de pagina.

Link naar deze vergelijking

Beide kanten vorige revisie Vorige revisie
Volgende revisie
Vorige revisie
namespace:elisee_reclus [16/10/19 10:14]
127.0.0.1 Externe bewerking
namespace:elisee_reclus [14/12/20 10:32] (huidige)
defiance [Biografie]
Regel 14: Regel 14:
 ===== Biografie ===== ===== Biografie =====
  
-Élisée Reclus was langs vaderskant van boerenafkomst en zijn moeder, Zéline Trigant, kwam uit de stedelijke burgerij. Zijn ouders waren beiden geletterd en ze hadden twaalf kinderen, waarvan Élisée het vierde was. Vader Jacques Reclus was een calvinistische dominee en leraar in het protestantse college van Saint-Foy-la-Grande. Hij was een voorstander van de onafhankelijkheid van de geest en tegen (overdreven) kerkelijke hiërarchie. Zijn geloof in god had met andere woorden geen tussenpersonen nodig. Deze sfeer van onafhankelijkheid is van grote invloed geweest op de jonge Élisée. Anderzijds woonde de familie Reclus op de buiten, waardoor Élisée (samen met zijn oudere broer Élie) toch ook vaak aan de strenge, puriteinse levenswijze van zijn vader kon ontsnappen. Temeer omdat zijn moeder, tot wie hij zich erg aangetrokken voelde, met een eigen school van start gegaan was. Op zijn dertiende (1843) verliet hij de '​geborgenheid'​ van het familiale leven en werd hij naar een religieus pensionaat in Duitsland gestuurd. Hier bleef hij slechts een jaar maar hij leerde er toch de beginselen van de Duitse en Engelse taal. En terug in zijn geboorteplaats in Frankrijk volgde hij verder zijn secundaire studies. Hij leerde er trouwens iemand kennen die in Parijs deelgenomen had aan revolutionaire manifestaties en die bracht hem (en zijn broer Élie) in contact met boeken van socialistische voorlopers zoals [[Henri de Saint-Simon|de Saint-Simon]],​ [[Charles ​Fourier|Fourier]], [[Pierre ​Leroux|Leroux]], [[Pierre-Joseph ​Proudhon|Proudhon]][[Robert ​Owen|Owen]],... Na het behalen van zijn baccalaureaat (1848) vervoegde hij zijn broer aan de faculteit protestantse theologie te Montauban. Maar spoedig werden ze om hun republikeinse ideeën van de faculteit gestuurd. In 1851 schreef hij zich dan in aan de universiteit van Berlijn, dat in die dagen een waar cultuurcentrum was. Hij volgde er de lessen van de geograaf Karl Ritter en verder politieke economie. Om in zijn levensonderhoud te voorzien gaf hij zelf privéles in de Franse, Duitse, Engelse en Italiaanse taal. Eind 1851 was hij terug in Frankrijk en engageerde hij zich in de republikeinse strijd, maar hij moest er samen met zijn broer Élie vluchten en 1 januari 1852 belandden ze in Londen. In de Britse hoofdstad kwam hij in contact met de graaf van Wiclow voor wie hij ging werken.+Élisée Reclus was langs vaderskant van boerenafkomst en zijn moeder, Zéline Trigant, kwam uit de stedelijke burgerij. Zijn ouders waren beiden geletterd en ze hadden twaalf kinderen, waarvan Élisée het vierde was. Vader Jacques Reclus was een calvinistische dominee en leraar in het protestantse college van Saint-Foy-la-Grande. Hij was een voorstander van de onafhankelijkheid van de geest en tegen (overdreven) kerkelijke hiërarchie. Zijn geloof in god had met andere woorden geen tussenpersonen nodig. Deze sfeer van onafhankelijkheid is van grote invloed geweest op de jonge Élisée. Anderzijds woonde de familie Reclus op de buiten, waardoor Élisée (samen met zijn oudere broer Élie) toch ook vaak aan de strenge, puriteinse levenswijze van zijn vader kon ontsnappen. Temeer omdat zijn moeder, tot wie hij zich erg aangetrokken voelde, met een eigen school van start gegaan was. Op zijn dertiende (1843) verliet hij de '​geborgenheid'​ van het familiale leven en werd hij naar een religieus pensionaat in Duitsland gestuurd. Hier bleef hij slechts een jaar maar hij leerde er toch de beginselen van de Duitse en Engelse taal. En terug in zijn geboorteplaats in Frankrijk volgde hij verder zijn secundaire studies. Hij leerde er trouwens iemand kennen die in Parijs deelgenomen had aan revolutionaire manifestaties en die bracht hem (en zijn broer Élie) in contact met boeken van socialistische voorlopers zoals [[Henri de Saint-Simon|de Saint-Simon]],​ [[Charles Fourier]], [[Pierre Leroux]], [[Pierre-Joseph Proudhon]] ​en [[Robert Owen]]. Na het behalen van zijn baccalaureaat (1848) vervoegde hij zijn broer aan de faculteit protestantse theologie te Montauban. Maar spoedig werden ze om hun republikeinse ideeën van de faculteit gestuurd. In 1851 schreef hij zich dan in aan de universiteit van Berlijn, dat in die dagen een waar cultuurcentrum was. Hij volgde er de lessen van de geograaf Karl Ritter en verder politieke economie. Om in zijn levensonderhoud te voorzien gaf hij zelf privéles in de Franse, Duitse, Engelse en Italiaanse taal. Eind 1851 was hij terug in Frankrijk en engageerde hij zich in de republikeinse strijd, maar hij moest er samen met zijn broer Élie vluchten en 1 januari 1852 belandden ze in Londen. In de Britse hoofdstad kwam hij in contact met de graaf van Wiclow voor wie hij ging werken.
  
 Élisée Reclus werd aangesteld als beheerder van diens domein in Ierland en in die hoedanigheid was hij getuige van de armoedige levenswijze waarin de overgrote meerderheid van de Ierse bevolking leefde. Hij maakte er trouwens een analyse van de verdrukkende mechanismen van het Engelse bestuur. Reclus zou aan zijn verblijf in Ierland een diepe sympathie voor het Ierse volk overhouden en zijn '​socialistische'​ opvattingen kwamen hier voor het eerst tot uiting. Verder maakte hij hier plannen om een boek over geografie te schrijven. Met dit in het achterhoofd vertrok hij eind 1852 naar New-Orleans in Amerika, waar hij zich bevrijdde van het protestantisme en zich keerde naar het atheïsme. In 1855 vertrok hij naar Colombië maar toen hij er twee jaar later ziek werd besloot hij terug te keren naar Frankrijk. Élisée Reclus werd aangesteld als beheerder van diens domein in Ierland en in die hoedanigheid was hij getuige van de armoedige levenswijze waarin de overgrote meerderheid van de Ierse bevolking leefde. Hij maakte er trouwens een analyse van de verdrukkende mechanismen van het Engelse bestuur. Reclus zou aan zijn verblijf in Ierland een diepe sympathie voor het Ierse volk overhouden en zijn '​socialistische'​ opvattingen kwamen hier voor het eerst tot uiting. Verder maakte hij hier plannen om een boek over geografie te schrijven. Met dit in het achterhoofd vertrok hij eind 1852 naar New-Orleans in Amerika, waar hij zich bevrijdde van het protestantisme en zich keerde naar het atheïsme. In 1855 vertrok hij naar Colombië maar toen hij er twee jaar later ziek werd besloot hij terug te keren naar Frankrijk.
namespace/elisee_reclus.1571220878.txt.gz · Laatst gewijzigd: 16/10/19 10:14 door 127.0.0.1