International Workingmen's Association

Niet te verwarren met de huidige 'Internationale Arbeiders-Associatie' (IWA).

De International Workingmen's Association (IWA), Internationale Arbeiders-Associatie (IAA) of “Eerste Internationale” was een internationaal verbond van socialisten, gesticht te Londen op 28 september 1864. Inmiddels is deze internationale vooral ook bekend onder de naam Eerste Internationale.

De Internationale Arbeiders-Associatie of IWA (1864-1876) was een internationale organisatie die zich tot doel stelde om een verscheidenheid aan verschillende linkse socialistische, communistische en anarchistische politieke organisaties en vakbonden gebaseerd op klassenstrijd, te verenigen. De IWA werd tijdens een bijeenkomst in St Martin's Hall in London (UK) in 1864 opgericht. Het eerste congres van de organisatie werd in 1866 in Genève (IT) gehouden.

In Europa heerste een periode een sterkte reactie als gevolg van wijdverspreide revoluties in 1848. De volgende fase van revolutionaire activiteit zou bijna 20 jaar later volgen met de oprichting van de IWA en 1864. Op z'n hoogtepunt had de IWA naar schatting 8 miljoen leden, volgens politierapporten 5 miljoen.

Libertaire afsplitsing

In 1872 splitste de organisatie zie op door een conflict tussen communistische en anarchistische facties waarna in 1876 de organisatie zichzelf ophief. Anarchisten organiseerden zich na de splitsing op 15 en 16 september 1872 in een tweedaags congres dat werd gehouden in Saint-Imier, in de Zwitserse Jura. Daar verklaarden zij zich de ware erfgenamen van de Internationale en verwierpen de uitsluiting van Michael Bakoenin en James Guillaume op het Haagse Congres als niet representatief en onrechtmatig. Uiteindelijk nam de anarchistische tak het programma opgesteld door Bakoenin aan en verwierp expliciet dat van Karl Marx. In 1889 vormde zich daarna de Tweede Internationale, die een sociaal-democratisch en marxistisch karakter kreeg en actief de anarcho-syndicalistische tendensen uit bleef sluiten. Er zouden uiteindelijk nog vele internationales volgen.

Otto von Bissmarck merkte na het horen van de splitsing van de Eerste Internationale op dat “Gekroonde hoofden, rijkdom en privilege zullen bibberen mogen Zwart en Rood zich ooit weer verenigen!”

Op een congres in Berlijn werd in 1922 door anarcho-syndicalisten uiteindelijk besloten om de “Eerste Internationale” opnieuw op te richten als de International Workers Association. Deze bestaat heden ten dage nog steeds.

Later zouden er nog een Tweede Internationale, Derde Internationale (de Komintern) en Vierde Internationale volgen.