Raoul Vaneigem

Raoul Vaneigem
Raoul Vaneigem (Lessen, 21 maart 1934) is een Belgisch en auteur en was tot 1970 betrokken bij de Situationistische Internationale.

Beknopte biografie

Vaneigem is de zoon van een spoorwegbeambte en groeide op in een arbeidersmilieu. Na studies Romaanse talen aan de Université Libre de Bruxelles en een thesis over Lautréamont (1952-56), werd hij leraar in Nijvel. Hij nam deel aan de woelige stakingsgolf tegen de Eenheidswet (1960-1961) en schreef in die periode de Franse socioloog Henri Lefebvre aan, die hem in contact bracht met Guy Debord in Parijs. Tussen de twee vormde zich onmiddellijk een hechte vriendschap. Ze lanceerden de Situationistische Internationale (S.I.) en publiceerden in 1967 elk een boek dat druk besproken werd in de protesten van mei '68: Debord zijn De Spektakelmaatschappij en Vaneigem Handboek voor de jonge generatie. In 1970 verliet Vaneigem de S.I. met een oproep tot radicaal hedonisme.

Ideeëngoed

In zijn radicale kritiek op het kapitalisme ziet Vaneigem de revolutie als een voorwaarde voor levensvreugde. Hij is fel gekant tegen religie en schreef enkele boeken over de geschiedenis van christendom en ketterij, met name tijdens de middeleeuwen. Hij uitte daarbij bijzondere waardering voor de vrijgeesterij.

Teksten

Basisbanaliteiten, 1962

Handboek voor de jonge generatie, 1967

Aangewakkerd door het leven ontwaakt eindelijk de vrijheid, 2020

Acratie en zelfbeheer, 2024

Interview

Een uitzonderlijke ontmoeting met Raoul Vaneigem, 2020

Bibliografie

Traité de savoir-vivre à l'usage des jeunes générations, 1967 (Vertaald als Handboek voor de jonge generatie, 1976)

De la grève sauvage à l'autogestion généralisée, 1974 (onder het pseudoniem Ratgeb)

Le Livre des plaisirs, 1979

Le Mouvement du libre-esprit. Généralités et témoignages sur les affleurements de la vie à la surface du Moyen Âge, de la Renaissance et, incidemment, de notre époque, 1986

Adresse aux vivants sur la mort qui les gouverne et l'opportunité de s'en défaire, 1990

Les controverses du christianisme, 1992 (onder het pseudoniem Tristan Hannaniel)

Lettre de Staline à ses enfants enfin réconciliés de l'Est et de l'Ouest, 1992

La Résistance au christianisme. Les hérésies des origines au XVIII, 1993

Les Hérésies, 1994

Banalités de base, 1995

Avertissement aux écoliers et lycéens, 1995

Nous qui désirons sans fin, 1996

La Paresse, 1996

Notes sans portée, 1997

Dictionnaire de citations pour servir au divertissement et à l'intelligence du temps, 1998

Nous qui désirons sans fin, 1999

De l'inhumanité de la religion, 2000

Déclaration des droits de l'être humain. De la souveraineté de la vie comme dépassement des droits de l'homme, 2001

Pour une internationale du genre humain, 2001

Déclaration universelle des droits de l'être humain, 2001

L'Ère des créateurs, 2002

Pour l'abolition de la société marchande pour une société vivante, 2002

Salut à Rabelais! Une lecture au présent, 2003

Rien n'est sacré, tout peut se dire, 2003

Le Chevalier, la Dame, le Diable et la Mort, 2003

Modestes propositions aux grévistes, 2004

Voyage à Oarystis, 2005

Journal imaginaire, 2005

Entre le deuil du monde et la joie de vivre, 2008

Ni pardon ni talion, 2009

De l'amour, 2010

L'État n'est plus rien, soyons tout, 2010

Lettre à mes enfants et aux enfants du monde à venir, 2012

Les Cueilleurs de mots, illustré par Gabriel Lefebvre, 2012

Histoire désinvolte du surréalisme, 1977 (onder het pseudoniem Jules-François Dupuis; Vertaald als Het stuurse gezicht van het surrealisme, 2005)

Rien n'est fini, tout commence, 2014 (interviews door Gérard Berréby)

Propos de table, 2018

Bron

De Nederlandstalige Wikipedia-bijdrage