Gebruikershulpmiddelen

Site-hulpmiddelen


namespace:emma_goldman

Verschillen

Dit geeft de verschillen weer tussen de geselecteerde revisie en de huidige revisie van de pagina.

Link naar deze vergelijking

Beide kanten vorige revisie Vorige revisie
Volgende revisie
Vorige revisie
namespace:emma_goldman [16/10/19 10:14]
127.0.0.1 Externe bewerking
namespace:emma_goldman [23/02/20 14:26] (huidige)
defiance
Regel 16: Regel 16:
 Toespraak van Emma Goldman in Hyde Park, Londen, 1937 Toespraak van Emma Goldman in Hyde Park, Londen, 1937
 </​WRAP>​ </​WRAP>​
-In 1917 werden Goldman en Berkman tot twee jaar gevangenisstraf veroordeeld voor samenzwering om "​mensen te zetten zich niet te registreren"​ voor de nieuw ingestelde dienstplicht in de VS. Nadat zij vrij kwamen uit de gevangenis werden zij tijdens de [[Red Scare van 1919-1920]] - een periode van anti-communistische vervolging in de VS - samen met honderden anderen wederom gearresteerd. Goldman en Berkman werden in een groep van 249 uiteindelijk naar Rusland gedeporteerd waar op dat moment de [[Russische Revolutie]] gaande was. In eerste instantie steunde Goldman de Bolsjewistische revolutie, maar ze stelde haar opinie bij na de [[Kronstadt-Opstand]] en wees de Sovjet Unie af voor diens gewelddadige repressie van onafhankelijke revolutionairen. In 1923 publiceerde ze hierover een boek - //My Disillusionment in Russia// (vert. Mijn ontgoocheling in Rusland) waarin ze haar ervaringen en observaties van de Russische Revolutie deelt. Terwijl ze in Engeland, Canada en Frankrijk leeft, schrijft ze aan haar wereldbekende autobiografie //Living My Life (vert. Mijn Leven)//. Na de uitbraak van de Spaanse Burgeroorlog en de zich daar binnenin afspelende revolutie reist ze naar Spanje. Hier steunt zijn de anarchistische revolutie en doet zij verslag van van haar bevindingen.[1] Emma Goldman stierf op 70 jarige leeftijd in Toronto op 14 mei 1940.+In 1917 werden Goldman en Berkman tot twee jaar gevangenisstraf veroordeeld voor samenzwering om "​mensen te zetten zich niet te registreren"​ voor de nieuw ingestelde dienstplicht in de VS. Nadat zij vrij kwamen uit de gevangenis werden zij tijdens de //Red Scare// van 1919-1920 - een periode van anti-communistische vervolging in de VS - samen met honderden anderen wederom gearresteerd. Goldman en Berkman werden in een groep van 249 uiteindelijk naar Rusland gedeporteerd waar op dat moment de [[Russische Revolutie]] gaande was. In eerste instantie steunde Goldman de Bolsjewistische revolutie, maar ze stelde haar opinie bij na de [[Kronstadt-Opstand]] en wees de Sovjet Unie af voor diens gewelddadige repressie van onafhankelijke revolutionairen. In 1923 publiceerde ze hierover een boek - //My Disillusionment in Russia// (vert. Mijn ontgoocheling in Rusland) waarin ze haar ervaringen en observaties van de Russische Revolutie deelt. Terwijl ze in Engeland, Canada en Frankrijk leeft, schrijft ze aan haar wereldbekende autobiografie //Living My Life (vert. Mijn Leven)//. Na de uitbraak van de Spaanse Burgeroorlog en de zich daar binnenin afspelende revolutie reist ze naar Spanje. Hier steunt zijn de anarchistische revolutie en doet zij verslag van van haar bevindingen.[1] Emma Goldman stierf op 70 jarige leeftijd in Toronto op 14 mei 1940.
  
 Tijdens haar leven werd Goldman door aanbidders gevierd als een vrijdenkende '​rebelse vrouw' en verworpen door tegenstanders als een advocate van politiek gemotiveerde moord en gewelddadige revolutie.[2] Haar geschriften en toespraken behandelen een breed spectrum aan onderwerpen als de gevangenis, atheïsme, vrijheid van meningsuiting,​ militarisme,​ kapitalisme,​ het huwelijk, vrije liefde en homoseksualiteit. Hoewel ze afstand had genomen van de eerste golf van feminisme en diens inspanningen voor het vrouwenkiesrecht,​ ontwikkelde ze nieuwe ideeën over gender binnen het anarchisme. Na decennia van onbekendheid werd Goldmans iconische status nieuw leven in geblazen in de 1970'​s,​ toen feministische en anarchistische studenten nieuwe belangstelling kregen in haar ideeën en leven. Tijdens haar leven werd Goldman door aanbidders gevierd als een vrijdenkende '​rebelse vrouw' en verworpen door tegenstanders als een advocate van politiek gemotiveerde moord en gewelddadige revolutie.[2] Haar geschriften en toespraken behandelen een breed spectrum aan onderwerpen als de gevangenis, atheïsme, vrijheid van meningsuiting,​ militarisme,​ kapitalisme,​ het huwelijk, vrije liefde en homoseksualiteit. Hoewel ze afstand had genomen van de eerste golf van feminisme en diens inspanningen voor het vrouwenkiesrecht,​ ontwikkelde ze nieuwe ideeën over gender binnen het anarchisme. Na decennia van onbekendheid werd Goldmans iconische status nieuw leven in geblazen in de 1970'​s,​ toen feministische en anarchistische studenten nieuwe belangstelling kregen in haar ideeën en leven.
Regel 46: Regel 46:
   * [[De Russische Revolutie en de Communistische Partij]], 1921   * [[De Russische Revolutie en de Communistische Partij]], 1921
   * [[De oorzaken van de ondergang van de Russische Revolutie]],​ 1922   * [[De oorzaken van de ondergang van de Russische Revolutie]],​ 1922
 +  * [[Een schets van Alexander Berkman]], 1922
   * [[Mijn opvattingen over het huwelijk]], 1927   * [[Mijn opvattingen over het huwelijk]], 1927
   * [[Is mijn leven de moeite waard geweest?]], 1934   * [[Is mijn leven de moeite waard geweest?]], 1934
   * [[Trotski protesteert te veel]], 1939   * [[Trotski protesteert te veel]], 1939
  
-  * [[Mijn leven]], 1931 (boek)+  * [[Mijn leven - Deel I]] ([[Mijn Leven - Deel II|Deel II]]), 1931 (boek)
  
     ​     ​
namespace/emma_goldman.1571220879.txt.gz · Laatst gewijzigd: 16/10/19 10:14 door 127.0.0.1